FINDIK toplama sezonunun başlamasıyla birlikte doğru düzgün bir iş sahası olmadığı için yoksulluk ve yoksunluğa terkedilen ve yaşamak için en ağır çalışma koşullarına razı olmak zorunda bırakılan Doğu ve Güneydoğu Anadolu’lu aileler çalışmak için Samsun ve Ordu gibi kentlere gelmeye başladı. Hâlâ kendi yurttaşına ilticacı muamelesi yapan Türkiye’de bu işçilerin kimlikleri güvenlik güçlerine verilerek GBT sorgulaması sağlanırken, ayrıca işçilerin hangi bölgeye gidecekleri, kaç gün kalacakları da tutanağa işlenerek takip altında tutuluyor.
Kurdukları derme-çatma çadırlarda olumsuz koşullarda barınan aileler, günlüğü 18 YTL ve aşağısına çalıştırılırken, bu çalışama imkanı da sadece 15-20 gün ile sınırlı. Ordu’ya Güney Do-ğu’dan gelenler arasında bulunan Muzaffer Ötüm, en büyük sıkıntılarının olumsuz yaşam koşulları olduğunu söylerken, akrabalarıyla iş umudu için geldikleri bölgede, konakladıkları yerlerde içecek su bulamadıklarını söyledi. “Geleli iki gün oldu, çocuklarımız hasta oldu. Temiz içme suyunu 200 metre ilerideki camiden alıyoruz. Elbiselerimizi ise Melet Irmağında yıkıyoruz” diyen Ötüm, belediyenin kendilerine sahip çıkmasını istedi.